Oma en Opa?
Wij, Mini en Harrie, hadden al het een en ander voor onze kiezen gehad in het leven. We zijn in mei 2005 getrouwd. Voor ons allebei de derde keer. "Driemaal is scheepsrecht" dachten we. En waren vastbesloten om het samen leuk te gaan hebben.
Door ons late huwelijk zat ons 'gezin' een beetje ingewikkeld in elkaar. Mini heeft 4 kinderen die allemaal het huis uit zijn. 2 zoons en 2 dochters. Harrie heeft er ook 4. Eerlijk verdeeld over twee moeders. De oudste twee zijn volwassen en hebben zelf kinderen. De jongste twee hebben 5 jaar na de moord hun ouderlijke nesten ook verlaten
Geen bloedband, wél familie.
In december 2005 werd ‘aan Harrie’s kant’ het eerste kleinkind, een jongen, geboren.
Drie weken later -8 januari 2006- beviel Kim (schoondochter van Mini) van een zoon: Daniël. Zij had al een dochtertje van 18 maanden: Romy, een schatje. “Die was bij de prijs inbegrepen”, zeggen we altijd. Vanaf dat moment waren we voor ons gevoel écht Opa en Oma van Romy en Daniël. We hadden en hebben een sterke band met ze, bloedband of niet. En dat zullen we ook altijd zo blijven voelen. We wonen niet bij elkaar in de buurt maar we hadden veel contact. Hardstikke blij waren we met ze.
Jonge ouders (23 en 21) moeten af en toe nog eens lekker kunnen gaan stappen en dan uitslapen. Zéker als de kleintjes dan bij Opa en Oma mogen logeren. Eind maart was het zo ver. We zouden de kleintjes gaan halen omdat Ewout en Kim geen auto hebben. Maar we wilden ze wél veilig vervoeren. Dus werd Marktplaats.nl afgestruind. We kochten een Maxi Cosi en een Maxi Cosi Priori. Toen was de geest uit de fles. Twee weken later hadden we bedjes, kinderstoelen, een box, badje, kinderwagen en buggy. We konden zó opnieuw beginnen.
Het eerste weekend was fantastisch. Knuffelen, spelen, in bad doen, flesjes geven en véél foto’s maken. Trots als een pauw achter kinderwagen en buggy door een groot winkelcentrum. We liepen te stralen.
Lieve, opgewekte kinderen. Daniël die altijd lachte en alleen huilde als hij een vieze broek had. Romy die snel vertrouwd was in ons huis en gezellig mee-keutelde. Allebei gingen ze naar bed zonder huilen en sliepen lekker door. Romy kon zichzelf heel goed bezig houden maar vond het ook leuk om samen met Opa met Duplo te spelen. Of te stoeien met de pluchen beer die groter was als zijzelf. Ze ging regelmatig in de hangmatjes van de katten zitten, één keer met een krant op schoot, nét echt. En Daniël lag te kraaien in de box en kon al op zijn buik rollen.
Pappa en Mamma was het ook goed bevallen. Dus werd er opnieuw afgesproken voor het weekend van Koninginnedag. Dat was weer één groot feest. Een paar weken later zijn we nog een keer een dagje naar hun toe geweest. Knus, gezellig en vertrouwd.
14 juni 2006 stort onze wereld in. Romy en Daniël zijn op een verschrikkelijke manier vermoord.
In oktober 2006 werd weer een kleinzoon geboren. Het heeft een hele tijd geduurd voordat we daar onbevangen van konden genieten. Bang om hem ook weer kwijt te raken. Intussen is er 'aan Harrie's kant' nog een tweeling (april 2008) geboren en een kleinzoon( september 2008) geboren.
Kim is op 9 november 2007 door de rechtbank in Haarlem vrijgesproken ivm onvoldoende bewijs.
Op 26 februari 2010 is zij door het gerechtshof in Amsterdam schuldig bevonden en veroordeeld tot 4 jaar gevangenisstraf en TBS met dwangverpleging.

© H.M.A.J van der Meijden en W. van der Meijden-de Vries
Welkom op de herdenkingssite voor
Allebei op gruwelijke wijze om het leven gebracht op 14 juni 2006.
Romy was bijna 2 jaar. Daniël 5 maanden.
Wij, Oma Mini en Opa Harrie, hebben dit digitale monument gebouwd omdat er geen echt monument is waar wij
‘onze kleintjes’ kunnen herdenken.